Op 19 februari 1718 huwde Laurentius Laukens met Maria Margaretha Laukens. Zij waren dus naamgenoten én – wat in een al bij al kleine gemeenschap niet hoeft te verbazen – verre familie van elkaar: zijn betovergrootvader was ook de vader van haar betovergrootvader (haar oudvader). Op zich is dit niet bijzonder 1, want in zowat elke familie vindt men dergelijke verwantschappen, als men tenminste ver genoeg teruggaat. Beiden stammen ook af van de naamgever van onze familie, Herman Laukens, geboren vóór 1430.
Van het huwelijk van Laurentius Laukens en Maria Margaretha Laukens in Achel op 19 februari 1718 vonden we twee exemplaren in de parochieregisters. Het linkse is het origineel, het rechtse een duplicaat. Dit gebeurde wel vaker. Op zich geen probleem, als beide exemplaren met elkaar overeenstemmen. Is dit niet het geval, dan dient men het originele exemplaar uiteraard te verkiezen. Aan het parochieregister kan men onmiddellijk zien dat het linkse het origineel is: afwijkende geschriften door verschillende geestelijken; het rechtse is door één persoon (over)geschreven, het linkse vermeldt de twee voornamen van de bruid.
Maria Margaretha Laukens was de dochter van Laurentius Laukens en Petronilla Meijsen, eigenaars van de herberg “Den Prins van Luyck”, de in die periode belangrijke herberg, waar de burgemeesters van Achel regelmatig vergaderden, … en goed verteerden (zie hierover Hoofdstuk 16: “Zestiende en zeventiende eeuw”). Nadien werd de herberg verder uitgebaat door Catharina Laukens, een jongere zus van Maria Margaretha, en haar man Christiaen Corstiens. In die periode ging het snel bergaf met de “Den Prins van Luyck”, en in 1740 verdween hij uit het familiepatrimonium, alhoewel… De nieuw eigenaar, Jan Teeuwkens, was door zijn huwelijk verwant aan de familie Laukens: Hij was gehuwd met Maria Elisabeth Lenaerts, een nichtje van Maria Margaretha Laukens.
Het huwelijk van beide naamgenoten werd gezegend met negen kinderen, waarvan er twee aan de basis lagen van de familietakken in West-Vlaanderen en Nederland.
De oudste zoon Gerardus Laukens (Achel 26/10/1718 – Achel 17/3/1766) kunnen we als stamvader van de grote familietak in Nederland beschouwen. Hij huwde op 29/7/1747 in Achel met Helena Praets. Het echtpaar kreeg zes kinderen; van drie kinderen hebben we nakomelingen in Nederland – en ver daarbuiten – teruggevonden.
Een tweede zoon, Joannes (Achel 2/1/1720, Dudzele 30/4/1777) trok naar West-Vlaanderen, en stichtte daardoor de West-Vlaamse tak.
Een oom van de bruid, Winandus, een broer van haar vader, huwde op 28/8/1685 in Erkelenz, in het Rijnland, en stichtte de familietak in die streek van Duitsland.
Het zijn die drie takken die we elders verder zullen bespreken.
- En in dit geval was de verwantschap ver genoeg verwijderd, zodat er geen noodzaak was voor kerkelijke dispensatie. ↩︎